AIDA Nu moet ik zeker aan de goden vragen: o, sta me bij... Maar dat is niets voor mij. Wat ik doen moet zal ik doen, en mijn lot zal ik dragen; 'k ga mijn eigen weg, zelfstandig en vrij. Makkelijk genoeg, ik vergeet dat ik hem liefheb, makkelijk genoeg, het is mijn hart, maar daar spreekt. Alles gaat voorbij en waarom wachten op het einde als de passie dooft en alle tover is verbleekt? Vergeet hem, vergeet hem. Makkelijk genoeg, ik vergeet dat ik hem kende, zijn gezicht, zijn lieve lichaam, en zijn handen en zijn geur... Liever nu de vrijheid dan een leven lang gebonden, liever nu de breuk dan de vernederende sleur. Vergeet hem, vergeet hem. En o, ik zal hem haten als in maanbeschenen nachten verlangen naast mij kruipt in mijn van god verlaten bed, die dwaze hang naar warmte, en naar veiligheid en liefde; alles wat ik wilde, ik ontsrping de dans maar net... Vergeet hem, vergeet hem voorgoed. Ik hoef alleen te denken aan een volk en aan een vader, zo sterk en zo verraden door een aanval in de rug. Dat is dus de dank voor onze offers aan de goden; n mment geluk, en dan zeggen: geeft terug. Vergeet hem, vergeet hem. Al zal ik van hem houden tot het einde van mijn dagen, een hoger, ander doel zegt dat ik hem moet laten gaan. Dat is geen ontkenning, geen verraad, dat is genade, de goden kijken toe, ik heb het bijna al gedaan... Vergeet hem, vergeet hem voorgoed, vergeet hem voorgoed, vergeet hem voorgoed.
Put these awesome lyrics on your blog, profile or website!
Link - Websites & Blogs:
Copy to Clipboard:
COPY LINK
Embed - Websites & Blogs:
Copy to Clipboard: AIDA Nu moet ik zeker aan de goden vragen: o, sta me bij... Maar dat is niets voor mij. Wat ik doen moet zal ik doen, en mijn lot zal ik dragen; 'k ga mijn eigen weg, zelfstandig en vrij. Makkelijk genoeg, ik vergeet dat ik hem liefheb, makkelijk genoeg, het is mijn hart, maar daar spreekt. Alles gaat voorbij en waarom wachten op het einde als de passie dooft en alle tover is verbleekt? Vergeet hem, vergeet hem. Makkelijk genoeg, ik vergeet dat ik hem kende, zijn gezicht, zijn lieve lichaam, en zijn handen en zijn geur... Liever nu de vrijheid dan een leven lang gebonden, liever nu de breuk dan de vernederende sleur. Vergeet hem, vergeet hem. En o, ik zal hem haten als in maanbeschenen nachten verlangen naast mij kruipt in mijn van god verlaten bed, die dwaze hang naar warmte, en naar veiligheid en liefde; alles wat ik wilde, ik ontsrping de dans maar net... Vergeet hem, vergeet hem voorgoed. Ik hoef alleen te denken aan een volk en aan een vader, zo sterk en zo verraden door een aanval in de rug. Dat is dus de dank voor onze offers aan de goden; n mment geluk, en dan zeggen: geeft terug. Vergeet hem, vergeet hem. Al zal ik van hem houden tot het einde van mijn dagen, een hoger, ander doel zegt dat ik hem moet laten gaan. Dat is geen ontkenning, geen verraad, dat is genade, de goden kijken toe, ik heb het bijna al gedaan... Vergeet hem, vergeet hem voorgoed, vergeet hem voorgoed, vergeet hem voorgoed.
NEW LYRICS 
